1996 Toyota Corolla VIN JT153EEA100285679

Oferowany samochód to Toyota Corolla, rocznik 1996. Za zmianę przełożeń odpowiada manualna skrzynia biegów. Kolor lakieru: czerwony. Moc podana w ogłoszeniu to 86 KM.

W ogłoszeniu podano przebieg 238 300 km. Średnio wychodzi mniej niż 8 tysięcy kilometrów rocznie, więc o stanie auta więcej powie to, jak i gdzie stało. Licznik da się cofnąć bez śladu na desce rozdzielczej, a prawda wychodzi na jaw dopiero po zestawieniu z odczytami z przeglądów i napraw. Faktury z serwisu i wpisy w książce serwisowej pozwalają sprawdzić, czy stan licznika jest wiarygodny.

Historia pojazdu rozpoczyna się w fabryce i obejmuje każde zdarzenie, które gdzieś zapisano: rejestrację, badanie techniczne, naprawę czy szkodę. Nie wszystko trafia do baz danych: naprawę w przydomowym warsztacie trudno odnaleźć, a wpis ze stacji kontroli pojazdów – znacznie łatwiej. Luki w dokumentach, takie jak kilka lat bez badania technicznego, to sygnał, żeby dopytać sprzedającego.

Przed zakupem używanego auta dobrze jest wiedzieć, co wydarzyło się z nim wcześniej. Wpis o kradzieży w rejestrach oznacza, że z transakcją trzeba się wstrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Zastaw rejestrowy lub niespłacony leasing to sprawy, które widać dopiero w dokumentach. Nawet poważną kolizję po fachowej naprawie trudno dostrzec na lakierze, a ślad po niej zostaje zwykle tylko w historii auta. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej zwykle ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny.

Jeśli do jednostki benzynowej dołożono instalację gazową, powinno to wynikać z dokumentów i wpisu w dowodzie rejestracyjnym. Faktury za obsługę silnika, od filtrów po rozrząd, świadczą o dbałości poprzednich właścicieli lepiej niż jakiekolwiek zapewnienia. Sprzęgło, które bierze wysoko lub ślizga się przy przyspieszaniu, wkrótce będzie do wymiany.

Według sprzedającego samochód nie ma uszkodzeń, a historia może pokazać, czy wcześniej zgłaszano jakieś szkody. Po naprawie powypadkowej mechanik powinien obejrzeć podłużnice, progi i mocowania zawieszenia, bo tam najłatwiej zauważyć ślady poważnego uderzenia.

VIN, czyli numer identyfikacyjny pojazdu, ma 17 znaków i jest nadawany jeszcze w fabryce. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Rozbieżność między numerem w dokumentach a tym na nadwoziu to powód, żeby przerwać rozmowy do czasu wyjaśnienia sprawy.

Raport z historii może obejmować odczyty licznika, zgłoszone szkody, zmiany właścicieli czy informacje o kradzieży, o ile takie wpisy istnieją. Naprawy wykonane na własny koszt często nie trafiają do baz danych, więc brak wpisu nie dowodzi, że szkody nie było. Komputer diagnostyczny odczyta zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Sprawdzenie numeru VIN to pierwszy krok, a oględziny u mechanika pozwolą domknąć ocenę. Używany samochód zawsze niesie pewne ryzyko, ale wiedza o jego przeszłości wyraźnie je ogranicza.