2010 Opel Insignia VIN W0LGT8EM7A1065325

Opisany w ogłoszeniu samochód Opel Insignia pochodzi z 2010 roku. Lakier jest niebieski, a typ nadwozia to kombi. Pojemność skokowa wynosi 2,0 l. Moc na koła przekazuje manualna skrzynia biegów.

Przebieg wynosi 356 117 km. Elektroniczny licznik można przestawić w kilka minut, a po takiej ingerencji nie zostaje żaden widoczny ślad. Dobrze jest poprosić o książkę serwisową i faktury, bo odnotowane tam kilometry łatwo porównać z tym, co dziś pokazuje licznik.

Historia pojazdu to zapis wszystkiego, co działo się z nim od wyjazdu z fabryki: rejestracje, zmiany właścicieli, przeglądy, naprawy i zgłoszone szkody. Nie wszystko trafia do baz danych: naprawę w przydomowym warsztacie trudno odnaleźć, a wpis ze stacji kontroli pojazdów – znacznie łatwiej. Im pełniejsza dokumentacja, tym łatwiej ocenić, czy auto było regularnie serwisowane i czy nie ma za sobą poważnych napraw.

Przed zakupem używanego auta warto wiedzieć, co działo się z nim wcześniej. Zastaw rejestrowy lub niespłacony leasing to sprawy, które widać dopiero w dokumentach. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej zwykle ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny. Naprawa po wypadku bywa tak staranna, że bez sprawdzenia historii trudno ją wykryć. Informacja o kradzieży zapisana w historii pojazdu oznacza, że z zakupem trzeba poczekać, dopóki sprawa nie zostanie wyjaśniona.

Nierówna praca diesla na zimno i kłęby dymu przy gazie mogą zapowiadać kosztowną naprawę wtryskiwaczy albo turbosprężarki. Regularna wymiana oleju ma duże znaczenie dla trwałości silnika, a odstępy między wizytami w serwisie łatwo sprawdzić w książce serwisowej. Podczas jazdy próbnej dobrze jest wrzucić wszystkie biegi, także wsteczny, i posłuchać, czy skrzynia nie wyje.

Według ogłoszenia samochód nie jest uszkodzony, a historia pojazdu i oględziny pozwalają tę deklarację potwierdzić albo podważyć. Różnice w odcieniu lakieru, nierówne szczeliny między elementami i ślady szlifowania to typowe oznaki naprawy blacharskiej.

VIN, czyli numer identyfikacyjny pojazdu, ma 17 znaków i jest nadawany jeszcze w fabryce. Dzięki temu, że VIN towarzyszy autu od fabryki aż do kasacji, da się po nim odnaleźć informacje sprzed wielu lat. Z dowodem rejestracyjnym należy porównać numer wybity na nadwoziu i ten z tabliczki znamionowej.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Naprawy wykonane na własny koszt często nie trafiają do baz danych, więc brak wpisu nie dowodzi, że szkody nie było. Komputer diagnostyczny pokaże zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Przed decyzją warto sprawdzić historię tego egzemplarza po numerze VIN i zestawić ją z ogłoszeniem. Rzetelne informacje o przeszłości auta to dobra podstawa do rozmowy o konkretach.